به گزارش چتر سبز آفرین؛ ایران، کشوری با اقلیم نیمهخشک و خشک، سالهاست که با چالش کمآبی دست و پنجه نرم میکند. اما در این میان، بخش کشاورزی به عنوان بزرگترین مصرفکننده منابع آبی کشور، بیش از هر زمان دیگری تحت تاثیر این بحران قرار گرفته و آینده آن با تهدیدات جدی روبرو شده است.
کاهش بارندگیهای سالانه، افزایش دما و تبخیر، برداشت بیرویه از منابع آب زیرزمینی و سطحی، و شیوههای سنتی و غیراصولی آبیاری، همگی دست به دست هم دادهاند تا وضعیت منابع آبی ایران به مرحله هشدار برسد.
آب به طور مستقیم بر میزان و کیفیت تولیدات کشاورزی تاثیر گذاشته است. بسیاری از زمینهای زیر کشت با کاهش شدید عملکرد مواجه شدهاند و برخی دیگر به دلیل نبود آب کافی، به زمینهای بایر تبدیل شدهاند. این امر نه تنها امنیت غذایی کشور را تهدید میکند، بلکه درآمد کشاورزان و اقتصاد روستایی را نیز به شدت تحت فشار قرار میدهد.
بحران آب و به تبع آن، کاهش رونق کشاورزی، موجب مهاجرت گسترده روستاییان به شهرها شده است. این پدیده، علاوه بر ایجاد مشکلات اجتماعی و اقتصادی در شهرها، بافت جمعیتی و تولیدی مناطق روستایی را نیز برهم زده است.
بحران آب، یک تهدید جدی برای آینده کشاورزی و امنیت غذایی ایران به شمار میرود. مقابله با این چالش نیازمند عزم ملی، همکاری همه جانبه دولت، کشاورزان و مردم، و اتخاذ رویکردهای علمی و پایدار است. تاخیر در اتخاذ تدابیر لازم، میتواند خسارات جبرانناپذیری را به اقتصاد، اجتماع و محیط زیست کشور وارد سازد.
