به گزارش چتر سبز آفرین؛ علی حسینی عضو شورای ملی زعفران گفت: زعفران یکی از محصولات استراتژیک و ملی محسوب می شود چراکه قدمت تولید زعفران در کشور حداقل به ۳ هزار سال پیش باز می‌گردد.
به گفته وی، عمده اقتصاد مناطق کم بارش کشور به این محصول وابسته است چراکه زعفران یک فرآورده قابل مصرف در کل دنیاست به طوریکه به عنوان بزرگترین تولیدکننده و تامین کننده زعفران در دنیا، نتوانستیم ۱۰ درصد مشکلات حل کنیم.
حسینی ادامه داد: ۱۴ سال پیش قرار بود مزارع زعفران را شناسنامه دار کنیم تا عملکرد مزارع و میزان صادرات در آینده مدیریت کنیم و از طرفی تنها راه برون رفت از مشکلات فعلی برنامه ریزی روی صنایع تبدیلی است تا محصولات جانبی را صادرکنیم.
عضو شورای ملی زعفران با بیان اینکه آمار دقیقی از سطح زیرکشت زعفران نداریم، افزود: مسئولان وزارت جهاد طی ۷ سال اخیر سطح زیرکشت زعفران را ۱۲۷ هزارهکتار برآوردکردند، درحالیکه همه ساله سطح زیرکشت زعفران به طورخودکار توسعه می یابد که متاسفانه با وجود ثبات سطح زیرکشت زعفران در ۷ سال اخیر جای این سوال مطرح است که پیاز مازاد کجا رفته است.
به گفته وی، بنابر آمار از مجموع ۱۲۷ هزارهکتار سطح زیرکشت اعلامی ۴۰۰ تن زعفران تولید می شود که این امر بدان معناست که کمتر از یک دوم عملکرد واقعی تولید داریم، درحالیکه نگاه ملی باید به تولید این محصول اساسی داشت.
این مقام مسئول با انتقاد از عملکرد پایین مزارع و نبود صنایع تبدیلی و تکمیلی گفت: زعفران یکی از محصولات اساسی است که در راستای رفع مشکلات و افزایش عملکرد در واحد سطح، بخش خصوصی و دولتی به منظور تحقق شعار سال باید با یکدیگر همکاری داشته باشند تا سرمایه گذاران به سرمایه گذاری در تولید رغبت داشته باشند چراکه قادر به تولید هزارتن زعفران در کشور هستیم.
